Łojotokowe zapalenie skóry głowy – przyczyny
Łojotokowe zapalenie skóry głowy (Seborrheic dermatitis) to przewlekła postać zapalenia skóry w okolicach głowy. Przyczyny tego schorzenia są podobne jak przy łupieżu – to nadmierna proliferacja lipofilnych drożdżaków z rodzaju Malassezia powodują reakcję zapalną skóry. Sprzyja mu też wzmożona produkcja sebum przez gruczoły łojowe, dlatego ŁZS najczęściej występuje u osób z przetłuszczającą się skórą głowy. Łojotokowe zapalenie skóry może pojawiać się także w okolicach małżowiny usznej. Objawy łojotokowego zapalenia skóry obejmują tłuste łuski na skórze głowy, w fałdach nosowo-wargowych, uszach, brwiach, klatce piersiowej lub w górnej okolicy pleców. Przewlekły stan zapalny na skórze głowy czy w obrębie brwi może spowodować przerzedzenie włosów. Ponadto, częstym objawem łojotokowego zapalenia skóry głowy jest wypadanie włosów. Zmiany w składzie łoju, spowodowane wpływem hormonów, mogą prowadzić do tego efektu. Dlatego ważne jest szybkie działanie w celu zachowania zdrowych włosów.
- przewlekły stres,
- zmęczenie, niedobór snu,
- niezbilansowana dieta, niedobór cynku, selenu i witamin z grupy B, nadmiar cukru i alkoholu, ostrych potraw, serów pleśniowych (zaostrzają one stany zapalne),
- zaburzenia odżywiania (anoreksja, bulimia),
- zaburzenia immunologiczne, obniżenie odporności,
- wzmożona produkcja androgenów, zaburzenia hormonalne,
- nieprawidłowa higiena i pielęgnacja skóry głowy i włosów,
- przebywanie w klimatyzowanych pomieszczeniach,
- infekcje przebiegające z wysoką gorączką,
- stosowanie niektórych leków,
- zanieczyszczenia środowiska,
- czynniki genetyczne,
Czytaj też: Swędzenie skóry głowy - jaką może mieć przyczynę?
Schorzenie najczęściej dotyka młode osoby, choć może pojawić się w każdym wieku. Szacunkowo dotyczy ok. 1-3% populacji ogólnej oraz 3-5% młodych dorosłych1, głównie mężczyzn w okresie dojrzewania – związane to jest z nasiloną w tym okresie produkcją męskich hormonów, odpowiedzialnych za aktywność gruczołów łojowych. U kobiet ŁZS najczęściej występuje w przypadku zaburzeń endokrynologicznych przebiegających z hiperandrogenemią (np. przy zespole policystycznych jajników). Choroba ma charakter nawrotowy i przewlekły, często jest też traktowana jako stan przedłuszczycowy. Wystąpienie ŁZS może też nasilać objawy u pacjentów z wcześniej rozpoznaną łuszczycą.