OK

OK Cancel

Thank you

Close

Ciałka Meissnera

Ciałka Meissnera

Ciałka Meissnera (ciałka dotykowe) to receptory dotyku, odpowiadające za odczuwanie lekkich, powierzchownych doznań wibracyjnych. Są to sytuacje, gdy skóra zetknie się z czymś szybko lub delikatnie bądź dotknie poruszającego się przedmiotu. Ciałka Meissnera to znajdujące się w skórze zakończenia czuciowe o wydłużonym, jajowatym kształcie, otoczone torebką łącznotkankową. Składają się z ułożonych jedna na drugiej blaszkowatych komórek.

Istotna funkcja zmysłu dotyku

Ciałka Meissnera są mechanoreceptorami rozmieszczonymi zależnie od okolicy ciała ludzkiego. Położone są w najbardziej powierzchownej warstwie skóry właściwej - znajdującej się bezpośrednio pod naskórkiem - warstwie brodawkowatej. Najliczniej występują w skórze rąk, stóp, warg, sutków, narządów rozrodczych, a także na języku, wargach i spojówce powiek. Termin "ciałka Meissnera" pochodzi od nazwiska niemieckiego anatoma Georga Meissnera, który ciałka odkrył i opisał.

W centrum skóry właściwej

Skóra właściwa to tkanka łączna znajdująca się pod naskórkiem. Pod nią znajduje się tkanka podskórna. Składa się ona z licznych włókiem kolagenowych i elastynowych oraz innych cząstek strukturalnych. Znajdują się w niej naczynia krwionośne i zakończenia nerwowe odpowiedzialne za zmysł dotyku, a także liczne torebki włosowe i wydzielnicze części gruczołów potowych i łojowych. Wydzielina tych ostatnich natłuszcza naskórek, chroniąc go przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi.

Grubość skóry właściwej różni się w zależności od wieku - jest największa tuż po okresie dojrzewania, spada natomiast po 50 roku życia. Złożona jest z warstwy powierzchniowej oraz warstwy głębokiej. Odgrywa ona bardzo ważną rolę odżywczą dla tkanek oraz bierze udział w procesie termoregulacji, gojenia się ran i skaleczeń oraz usuwania z ciała odpadów przemiany materii.

Indeks dermatologiczny