- Antyperspirant redukuje wydzielanie potu, w ten sposób niwelując też nieprzyjemny zapach.
- Jego stosowanie nie zaburza termoregulacji ciała, żadne badania nie potwierdziły też jego szkodliwego wpływu na zdrowie człowieka.
- Antyperspiranty mogą mieć formę kulki, sztyftu bądź spreju. Dostępne są też ich różne rodzaje, np. przeciwko śladom na ubraniach czy do skóry wrażliwej i po depilacji.
- Zawsze powinno się je stosować na czystą, niezranioną i osuszoną skórę.
- Osobom z nasilonym problemem pocenia polecane są tzw. blokery potu o wysokim stężeniu związków glinu.
Antyperspiranty (od łac.: anti – przeciw, perspirare – oddychać przez coś) są jednym z najczęściej stosowanych kosmetyków codziennego użytku, zapewniających nie tylko ograniczenie ilości wydzielanego potu, ale też zniwelowanie (a nie zamaskowanie!) jego nieprzyjemnego zapachu. Pocenie się jest naturalnym procesem fizjologicznym, który chroni nasz organizm przed przegrzaniem. Człowiek nie może się nie pocić w ogóle, byłoby to dla niego niebezpieczne, ponieważ doszłoby do przegrzania narządów wewnętrznych. Na całym ciele występuje kilka milionów gruczołów potowych dwojakiego rodzaju:
- Ekrynowe gruczoły potowe – to „zwykłe” gruczoły potowe, obecne na całej powierzchni całej skóry z wyjątkiem warg. Odgrywają ważną rolę w termoregulacji, usuwają też z organizmu toksyny (np. produkty przemiany alkoholu w organizmie). Na ich aktywność wpływ mają warunki klimatyczne, zmiany hormonalne, stres, a nawet rodzaj spożywanego pokarmu (np. ostre i gorące potrawy). Pot przez nie wydalany składa się w 99% z wody, jest wodnisty, bezbarwny i bezwonny. Człowiek traci dziennie ok. 800-1000 ml potu. Jeśli ilość ta jest większa i sprawia duży dyskomfort w codziennym funkcjonowaniu, pojawia się problem nadpotliwości.
- Apokrynowe gruczoły potowe – są nazywane zapachowymi gruczołami potowymi, występują wyłącznie w okolicach pachowych, sutkowych oraz genitalnych. Uaktywniają się pod wpływem hormonów płciowych w okresie dojrzewania, nie odgrywają natomiast większej roli w procesach termoregulacji. Pot przez nie wydzielany jest lepki i mętny, składa się głównie z glikoprotein i lipidów. Gruczoły apokrynowe mają swoje ujścia do mieszków włosowych i tą drogą dostają się na powierzchnię skóry. Nie do końca wiadomo, jaką funkcję pełnią gruczoły apokrynowe u człowieka – u zwierząt są one źródłem feromonów.
Sam pot – wydzielany przez gruczoły zarówno apokrynowe, jak i ekrynowe – jest bezwonny. Pot apokrynowy, wydostając się na powierzchnię skóry, stanowi jednak dobrą pożywkę dla mikroorganizmów, które rozkładają związki w nim zawarte (m.in. lipoproteiny, hormony androgenowe, białka i skwalen), a to prowadzi do uwalniania nieprzyjemnego zapachu. Już od starożytności szukano sposobów na jego maskowanie, stosując m.in. znowu popularny ałun potasowy, czyli naturalny kryształ powstający z soli. Głównym składnikiem nowoczesnych antyperspirantów są związki glinu. Aby kosmetyk mógł być zakwalifikowany jako antyperspirant, musi zapewniać minimum 20% redukcję wydzielania potu.
Glin, potocznie zwany aluminium
Glin jest jednym z trzech najpowszechniej występujących pierwiastków w Ziemi. W kosmetykach wykorzystywane są przede wszystkim sole glinu (potocznie nazywane solami aluminium) lub kompleksy glinowo-cyrkonowe. Najczęściej to: chlorowodorotlenek glinu (INCI: Aluminium Chlorohydrate) i seskwichlorowodorotlenek glinu (INCI: Aluminium Sesquichlorohydrate), rzadziej chlorek glinu (INCI Aluminium Chloride).