OK

OK Cancel

Thank you

Close

Gruczoły potowe ekrynowe

Gruczoły potowe ekrynowe

Gruczoły potowe ekrynowe to gruczoły występujące na powierzchni całej skóry, których łączna ilość wynosi około 3-4 milionów. Mają kształt cewkowaty i są silnie skręcone w swojej dolnej części. Gruczoły ekrynowe posiadają część wydzielniczą i wyprowadzającą. Ta druga jest zakończona porem. Gruczoły ekrynowe biorą udział w termoregulacji, a także w usuwaniu z organizmu szkodliwych produktów przemiany materii. W pocie znajdują się: woda, kwas moczowy, mocznik, chlorek sodu, kwas askorbinowy, lipidy, cholesterol i amoniak. Na aktywność gruczołów ekrynowych wpływa układ nerwowy. Bodźce nerwowe mogą nasilić albo zahamować pocenie się. W przypadku silnego stresu często dochodzi do nasilenia aktywności gruczołów, czego skutkiem jest nadmierne wydzielanie potu. Przy prawidłowym działaniu ekrynowych gruczołów potowych człowiek powinien wydalić w ciągu dnia około 300 ml potu.

W centrum skóry właściwej

Skóra właściwa to tkanka łączna znajdująca się pod naskórkiem. Pod nią znajduje się tkanka podskórna. Składa się ona z licznych włókiem kolagenowych i elastynowych oraz innych cząstek strukturalnych. Znajdują się w niej naczynia krwionośne i zakończenia nerwowe odpowiedzialne za zmysł dotyku, a także liczne torebki włosowe i wydzielnicze części gruczołów potowych i łojowych. Wydzielina tych ostatnich natłuszcza naskórek, chroniąc go przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi.

Grubość skóry właściwej różni się w zależności od wieku - jest największa tuż po okresie dojrzewania, spada natomiast po 50 roku życia. Złożona jest z warstwy powierzchniowej oraz warstwy głębokiej. Odgrywa ona bardzo ważną rolę odżywczą dla tkanek oraz bierze udział w procesie termoregulacji, gojenia się ran i skaleczeń oraz usuwania z ciała odpadów przemiany materii.

Indeks dermatologiczny